olimpijczycy gminy wilkowice

Aleksander Klima

Aleksander Klima

Aleksander Klima na świat przyszedł 13 sierpnia 1945 r. Narciarz, biathlonista. Syn legendarnego trenera sekcji narciarskiej TS Start Wilkowice (dziś GLKS Wilkowice) oraz Włókniarz Bielsko-Biała, Franciszka Klimy. Przez wiele lat mieszkaniec Wilkowic.

Brał udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Sapporo (1972). Podczas Olimpiady wystąpił w biathlonowym biegu indywidualnym na 20 km (9 miejsce, z czasem 1:19.00,86) oraz w konkurencji drużynowej 4 x 7,5 km (7 miejsce).

Największy sukces, jaki w swojej karierze odniósł Aleksander Klima, miał miejsce podczas Mistrzostw Świata w fińskiej miejscowości Haemeenlinna, w 1971 r., gdzie zdobył brązowy medal w sztafecie 4 x 7,5 km (wraz z J. Różak, A. Rapacz, J. Stopka, prezentując się na ostatniej zmianie).

4-krotny mistrz Polski w biathlonie: na 20 km (1971-1973) i w sztafecie 4 x 7,5 km (1970). Uczestnik Mistrzostw Świata w 1970 r. w Oestersund (6 miejsce) i w 1974 r. w Raubicze k. Mińska. Mistrz Zimowej Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych w Pamporowie 1973. Zasłużony Mistrz Sportu odznaczony m. in. Brązowym Krzyżem Zasługi i brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. 

Anna Pawlusiak-Dobija

Anna Pawlusiak-Dobija

Anna Pawlusiak-Dobija urodziła się 10 lutego 1952 r. w Wilkowicach i związana z tą miejscowością jest przez całe życie. Czołowa biegaczka narciarska Polski lat siedemdziesiątych. Przedstawicielka wybitnej, sportowej rodziny Pawlusiak - siostra uznanych sportowców Józefa, Stanisława i Tadeusza oraz trenera narciarskiego Piotra. Zawodniczka LZS Wilkowice oraz BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. 

Swój olimpijski epizod zaliczyła podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku w roku 1976. Podczas tej imprezy zajęła 25. miejsce w biegu na 5 km, 26. miejsce w biegu na 10 km oraz 8. miejsce w sztafecie 4 x 5 km (partnerkami były: Anna Gębala, Maria Trebunia i Władysława Majerczyk).

Posiada w dorobku łącznie 20 medali Mistrzostw Polski, w tym aż 15 medali złotych (na 5 km: 1973, 1975, 1977; na 10 km: 1975-1978, na 20 km: 1978 i w sztafecie 4 x 5 km: 1977-1983). Wielokrotna zwyciężczyni Memoriału B, Czecha i H. Marusarzówny. Uczestniczka Mistrzostw Świata w Falun w roku 1974 (31. miejsce w biegu na 5 km oraz 7. miejsce w sztafecie 4 x 5 km). 




Józef Pawlusiak

Józef Pawlusiak

Urodził się 16 września 1956 r. w Wilkowicach. Polski, kombinator norweski, skoczek narciarski, olimpijczyk z Lake Placid 1980. Przedstawicie wybitnej, sportowej rodziny Pawlusiak. Zawodnik klubu BBTS Włókniarz Bielsko-Biała (w latach 1972–1976, 1979–1985) oraz WKS Zakopane (w latach 1977–1978). Wieloletni radny Rady Gminy Wilkowice.

Józef Pawlusiak reprezentował Polskę podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w amerykańskim Lake Placid w roku 1980 w konkurencji: kombinacja norweska. Olimpijską rywalizację zakończył ostatecznie na 17. miejscu. 

2-krotny Mistrz Polski w kombinacji norweskiej (1980, 1984) i 6-krotny brązowy medalista Mistrzostw Polski - w skokach narciarskich: na skoczni 70 m (1981, 1982) i na skoczni 90 m (1982) oraz w kombinacji norweskiej (1977, 1981, 1982). Zwycięzca zawodów o Memoriał B. Czecha i H. Marusarzówny w kombinacji norweskiej (1982). Uczestnik Mistrzostw Europy juniorów w 1976 r. w Libercu (7. miejsce).

Natalia Kot - Wala

Natalia Kot - Wala

Natalia Kot-Wala przyszła na świat 29 czerwca 1938 r. w Siemianowicach Śląskich. Z miastem tym związana była przez długi czas swojego życia, reprezentując miejscową Jedność Michałkowice. Jedna z najwybitniejszych polskich gimnastyczek przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracowała w szkole podstawowej oraz prowadziła sekcję gimnastyki sportowej w Starcie Bielsko-Biała, Prywatnie była żoną, nieżyjącego już, wybitnego skoczka narciarskiego, Piotra Wali. Od wielu lat mieszka w Bystrej. 

Natalia Kot-Wala jest jedyną medalistką olimpijską związaną z Gminą Wilkowice. Olimpijski medal zawiesiła na szyi podczas Igrzysk w Melbourne w roku 1956, dokonując tego w konkurencji ćwiczeń zespołowych z przyborem, gdzie polska drużyna zajęła 3. miejsce w stawce, wspólnie z zespołem z ZSRR. Podczas Olimpiady w Melbourne wystąpiła też w innych konkurencjach: 4-bój  indywidualny (9. miejsce), ćwiczenia  wolne (14. miejsce, równoważnia (13. miejsce), poręcze (8. miejsce), skok  przez  konia (7. miejsce), 4-bój  drużynowy (4. miejsce).

Podczas kolejnych Igrzysk, które w roku 1960 odbyły się w Rzymie, Natalia Kot-Wala reprezentowała Polskę w następujących konkurencjach: 4-bój indywidualny (12. miejsce), ćwiczenia  wolne (12. miejsce), równoważnia (21. miejsce), poręcze (9. miejsce), skok  przez  konia (13. miejsce), 4-bój  drużynowy (5. miejsce). 

Dwukrotna Mistrzyni Europy: 1959 Kraków -wielobój indywidualny i skok przez konia. Dwukrotna brązowa medalistka ME: 1959 Kraków (równoważnia) i 1961 Lipsk (skok przez konia).15-krotna mistrzyni Polski: wielobój (1959, 1961, 1962), skok (1955, 1956, 1959, 1961, 1962), równoważnia (1961, 1962), poręcze (1962), ćwiczenia wolne (1956, 1959, 1961, 1962). Finalistka i uczestniczka Mistrzostw Świata w 1958 r. w Moskwie i w 1962 r. w Pradze. Odznaczona m. in. srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Piotr Pawlusiak

Piotr Pawlusiak

Piotr Pawlusiak urodził się 15 lutego 1942 r. w Wilkowicach, Zmarł, po długiej i ciężkiej chorobie, 4 września 2017 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Wilkowicach. Jako junior uprawiał skoki narciarskie w barwach BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. W świecie polskiego sportu bardziej znany jest jednak ze swego dorobku trenerskiego. Pracował w SKS Start Zakopane, Zespole Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem oraz w Polskim Związku Narciarskim. W latach 1992-1994 prowadził Reprezentację Polski w skokach narciarskich. Pochodził z wybitnej, sportowej rodziny Pawlusiaków. 

Piotr Pawlusiak prowadził Reprezentację Polski w skokach narciarskich także podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Lillehammer w 1994 r. Podczas tej imprezy Polskę reprezentował  nasz czołowy skoczek tamtych czasów - Wojciech Skupień, który zajął 29. miejsce na skoczni normalnej oraz 31. miejsce na skoczni dużej, 


Stanisław Pawlusiak

Stanisław Pawlusiak

Stanisław Pawlusiak urodził się 30 kwietnia 1958 r. w Wilkowicach, jako najmłodszy wśród wybitnego sportowo rodzeństwa Pawlusiak, Skoczek narciarski. Wychowanek pioniera narciarstwa w Wilkowicach, Franciszka Klimy. Zawodnik BBTS Włókniarz Bielsko-Biała oraz Reprezentant Polski. Jego sportową karierę, w młodym wieku, przerwały problemy zdrowotne.

Stanisław Pawlusiak reprezentował nasz kraj podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w roku 1980 w Lake Placid. Rywalizację na skoczni normalnej (K-86) zakończył na 40. miejscu, a na skoczni dużej (K-114) na miejscu 43. Reprezentację Polski, którą prowadził trener Tadeusz Kołder, tworzyli wspólnie z Nim podczas tej imprezy Piotr Fijas oraz Stanisław Bobak.

Brał udział w Mistrzostwach Europy juniorów w Libercu (1976 r,), które ukończył na 19. lokacie. Uczestnik pierwszego, historycznego sezonu Pucharu Świata w skokach narciarskich (1979/80). Najlepszym jego startem w zawodach Pucharu Świata było 5. miejsce wywalczone podczas konkursu w Zakopanem. Mistrz Polski 1980 r. na skoczni 90 m oraz zdobywca brązowego medalu na skoczni 70 m. 

Tadeusz Pawlusiak

Tadeusz Pawlusiak

Tadeusz Pawlusiak urodził się 9 sierpnia 1946 r. w Wilkowicach, Zmarł, po ciężkiej chorobie, 16 kwietnia 2011 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Wilkowicach. Swoją przygodę ze sportem rozpoczynał od kombinacji norweskiej, by w roku 1969 ostatecznie postawić na skoki narciarskie. Zawodnik lokalnych klubów: LKS Bystra, LZS Wilkowice oraz BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. W czasach kariery znany był ze swojego wyjątkowego, eleganckiego stylu lotu. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener w BBTS Włókniarz (1979-1989). Ojciec znanego snowboardzisty, Wojciecha "Gniazdo" Pawlusiaka.

Tadeusz Pawlusiak brał udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Sapporo (1972) oraz w Innsbrucku (1976). Podczas pierwszej z tych imprez, która do historii przeszła za sprawą premierowego w historii Polski złota na zimowej olimpiadzie (Wojciech Fortuna), Tadeusz Pawlusiak 32, miejsce na skoczni normalnej (K-86) oraz, bardzo dobre, 18. miejsce na skoczni dużej (K-110). Wyniki te udało się osiągnąć mimo niedoleczonej kontuzji pęknięcia biodra, którą odniósł podczas Turnieju Czterech Skoczni. Rywalizację podczas Olimpiady w Innsbrucku zakończył na miejscu 31. na skoczni normalnej (K-84) oraz na 52. miejscu na skoczni dużej (K-104). 

Podczas Mistrzostw Świata w 1970 r. w Wysokich Tatrach zajął 12. miejsce na skoczni 70 m, W rywalizacji na skoczni 90 m, prowadząc w konkursie, doznał groźnego upadku w drugim skoku i skończył zawody na 34. miejscu. 10-ty w Mistrzostwach Świata w 1974 r. w Falun. Rekordzista Wielkiej Krokwi z roku 1973 (113 m.). 2-krotny mistrz Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych. 

Zajął 3. miejsce w konkursie w Oberstdorfie (1970) w ramach Turnieju Czterech Skoczni, kończąc cały cykl na 7. miejscu. Multimedalista Mistrzostw Polski: 2x mistrz Polski (1969 na K-90 i 1973 na K-70), 6x wicemistrz Polski (1970, 1971, 1973, 1974, 1977, 1978) oraz 4x brązowy medalista (1972, 1974, 1976, 1977). Zwycięzca Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny (1973). Na skoczni w Szczyrku, corocznie odbywa się Memoriał w skokach narciarskich poświęcony Jego pamięci. 

Paweł Klisz

Paweł Klisz

fot. PAP/Andrzej Grygiel

Agnieszka Szymańczak

Agnieszka Szymańczak

Agnieszka Szymańczak urodziła się 11 listopada 1984 w Wilkowicach. Jest wychowanką LKS „Klimczok” Bystra. W trakcie swojej kariery reprezentowała również barwy AZS-AWF Katowice. Aktualnie z sukcesami szkoli swoich następców, jako trenerka w sekcji biegów narciarskich LKS „Klimczok” Bystra.


Zwieńczeniem Jej kariery był start w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie zajęła 45. miejsce w konkurencji „15 km bieg łączony” oraz 41. miejsce w konkurencji „Sprint stylem dowolnym”. Po tej imprezie postanowiła zakończyć karierę.


Uczestniczka Mistrzostw Świata w Oslo (2011) i Val Di Fiemme (2013), a także Mistrzostw Świata Juniorów w Schonach (2002), Mistrzostw Świata Młodzieżowców w Treviso (2007) oraz Uniwersjady w Seefeld (2005), Harbin (2009) i Erzurum (2011). Zwyciężczyni klasyfikacji generalnej zaliczanego do Pucharu Kontynentalnego cyklu zawodów Slavic Cup w sezonie 2011/12. Zdobywczyni 10 medali Mistrzostw Polski, w tym 7 złotych: Kubalonka (2005) - sztafeta, Polana Jakuszycka (2008) - sztafeta, Polana Jakuszycka (2009) - sztafeta, Polana Jakuszycka (2012) - sprint i sztafeta, Kubalonka (2013) - sprint i 5 km st. dowolnym.



Fot. onet.pl



Tomasz Hamerlak

Tomasz Hamerlak

Tomasz Hamerlak przyszedł na świat 5 września 1975 r. w Bielsku-Białej. Były zawodnik klubu BZSR START Bielsko-Biała, którego od 2019 r. jest prezesem oraz trenerem sekcji lekkiej atletyki i kolarstwa. W wieku 15 lat przeszedł chorobę nowotworową, która poskutkowała amputacją nogi. Zanim zdecydował się na konkurencje lekkoatletyczne, uprawiał pływanie. Od wielu lat, wspólnie z rodziną, mieszka w Bystrej.

Tomasz Hamerlak dostąpił zaszczytu reprezentowania narodowych barw na czterech Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich. Były to kolejno starty w Sydney (2000), Atenach (2004), Pekinie (2008) oraz Londynie (2012). Właśnie podczas Igrzysk Paraolimpijskich w Atenach Tomasz Hamerlak zanotował swoje najważniejsze osiągnięcie, jakim był brązowy medal w maratonie w klasie T54 (zawodnicy na wózkach inwalidzkich).

W swoim dorobku sportowym posiada 11 medali Mistrzostw Europy i 2 medale Mistrzostw Świata. Startował w największych maratonach na świecie, między innymi w Londynie, Bostonie, Nowym Jorku czy Berlinie.. W roku 2005 zdobył tytuł Najlepszego Niepełnosprawnego Sportowca Roku w plebiscycie Przeglądu Sportowego.

fot. Getty

Łukasz Kruczek

Łukasz Kruczek

Łukasz Kruczek urodził się 1 listopada 1975 r. w Buczkowicach. Wychowanek klubu LKS "Klimczok-Bystra", w którym rozpoczął treningi w wieku 6 lat. Jako zawodnik reprezentował też barwy AZS-AWF Katowice. Swoją sportową przygodę zaczynał od kombinacji norweskiej,, zdobywając nawet tytuł mistrza Polski (1993), by później poświęcić się skokom narciarskim. W Polsce najmocniej kojarzony jest ze swoim wybitnym dorobkiem trenerskim z czasów prowadzenia Reprezentacji Polski mężczyzn w skokach narciarskich (2008-2016). Obecnie prowadzi Reprezentację Polski kobiet.

Przygoda Łukasza Kruczka z Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi to długa historia, która będzie miała w przyszłości zapewne swoją kontynuację. W 1998 r. wystąpił jako zawodnik podczas Olimpiady w Nagano, zajmując w konkurencji indywidualnej na skoczni dużej (K-120) 45. miejsce. Podczas zawodów drużynowych, polski zespół w składzie: Kruczek, Małysz, Skupień, Mateja, finiszował na 8. miejscu w stawce. Pojechał na Igrzyska w roku 2002 do amerykańskiego Salt Lake City, gdzie przyszło mu jednak pełnić jedynie rolę rezerwowego. W 2006, podczas Igrzysk w Turynie, pełnił funkcję asystenta trenera Heinza Kuttina. Niezwykle udane okazały się Igrzyska w Vancouver (2010), gdzie Kruczek prowadził Reprezentację Polski już jako samodzielny, pierwszy trener. Z Kanady dwa srebrne medale przywiózł Adam Małysz. Ponadto polska drużyna w składzie: Małysz, Stoch, K.Rutkowski, Hula, zajęła bardzo dobre 6. miejsce. Chwile największej chwały stały się udziałem Łukasza Kruczka podczas Olimpiady w Soczi (2014). Dwa złote medale, które w wielkim stylu zdobył na tej imprezie Kamil Stoch, z pewnością przejdą do historii polskiego sportu. Jeśli dodamy do tego 4. miejsce wywalczone przez polską drużynę (skład: Stoch, Kot, Ziobro, Żyła), otrzymamy obraz niezwykle udanej imprezy w wykonaniu naszych skoczków. 

W swojej karierze zawodniczej 4-krotnie został złotym medalistą Uniwersjady: Muju Chonju (1997), Poprad (1999) oraz Zakopane (2x 2001). Uczestnik Mistrzostw Świata w 1996 r. w Tauplitz (1996 - loty), Trondheim (1997) i Ramsau (1999). Mistrz Polski na skoczni 90 m (2001) i 4-krotny wicemistrz kraju. Wspólnie z polską drużyną stanął na podium Pucharu Świata (3. miejsce) podczas konkursu drużynowego w Villach w 2002 r. 

Od roku 2003 był asystentem trenerów polskiej kadry narodowej. W 2008 został mianowany na pierwszego trenera. Jego największe osiągnięcia trenerskie, poza wspomnianymi sukcesami olimpijskimi, to złoty medal K.Stocha na Mistrzostwach Świata w Val di Femme w 2013 roku, zwycięstwo K.Stocha w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2013/14 i dwa brązowe medale w konkursach drużynowych na mistrzostwach w Val di Fiemme w 2013 oraz w Falun w 2015 roku. Został nagrodzony tytułem Trenera Roku 2013 i 2014 (wspólnie z S.Antigą) w ramach Plebiscytu Przeglądu Sportowego. Przez Prezydenta RP został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014) i Srebrnym Krzyżem Zasługi (2010).


 

fot. Przegląd Sportowy

Józef Przybyła

Józef Przybyła

Józef Przybyła na świat przyszedł 29 stycznia 1945 r. w Bystrej, Zmarł, po ciężkiej chorobie, 21 marca 2009 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Buczkowicach. Przez całą, sportową karierę, poza krótkim epizodem wojskowym w WKS Zakopane (1965-1966) związany z LKS "Klimczok-Bystra". Nazywany przez komentatorów "Beskidzkim Jastrzębiem". Po zakończeniu kariery był m.in. asystentem trenera kadry narodowej skoczków. Szkolił też młodzież w klubie LKS Szczyrk. Jego zięciem był inny znany skoczek - Janusz Malik. 

Swoją olimpijską drogę Józef Przybyła rozpoczął w 1964, podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku, gdzie wywalczył 18. miejsce na skoczni K-70 oraz 9. miejsce na obiekcie K-90. Igrzyska w roku 1968 we francuskim Grenoble zakończył z kolei na 27. miejscu (K-70) i 14. miejscu (K-90). Niewiele brakowało, by Józef Przybyła wystąpił również na swojej trzeciej olimpiadzie. Z wyjazdu na Igrzyska w Sapporo (1972) wyeliminowała go niestety kontuzja. W Jego miejsce zaś do Sapporo poleciał późniejszy, sensacyjny triumfator, Wojciech Fortuna... 

Uczestnik Mistrzostw Świata w 1966 w Oslo (13. miejsce na skoczni K-70 i 30. miejsce na K-90) oraz w 1970 w Wysokich Tatrach (dwukrotnie 39. miejsce). Trzykrotnie stawał na podium zawodów w ramach Turnieju Czterech Skoczni (Garmisch-Partenkirchen oraz 2x Innsbruck). Klasyfikację generalną Turnieju Czterech Skoczni kończył w 1965 r. na 5. miejscu, a rok wcześniej na miejscu 7. W 1969 r. w Planicy pobił rekord Polski w długości skoku (143 m.). 6-krotny mistrz Polski w skokach na średniej (1964, 1966, 1967, 1969) i dużej skoczni (1964, 1966) i 3-krotny wicemistrz kraju (1965, 1968, 1970). Zdobywca Pucharu Przyjaźni (1969) i Pucharu Beskidów (1964). 3-krotny zwycięzca Memoriału B. Czecha i H. Marusarzówny (1965, 1966, 1968). Corocznie, na skoczni narciarskiej w Bystrej, odbywa się Memoriał Józefa Przybyły, organizowany przez LKS "Klimczok-Bystra",

fot. Muzeum Tatrzańskie

Irena Piela

Irena Piela

Irena Piela urodziła się 26 stycznia 1957 r. w Pewli Ślemieńskiej, Zmarła w tragicznych okolicznościach - podczas wypadku samochodowego, zmierzając na zgrupowanie kadry narodowej do Wałcza, 16 czerwca 1981 r. Była jedną z najwybitniejszych biegaczek narciarskich w historii klubu LKS "Klimczok-Bystra".

Jej olimpijska historia związana jest z Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi w Innsbrucku w roku 1976. Irena Piela pojechała na tę imprezę, gdzie przyszło Jej pełnić rolę rezerwowej w polskim teamie, który składał się wówczas z Anny Gębala, Marii Trebunia, Władysławy Majerczyk oraz Anny Pawlusiak - innej wybitnej sportsmenki związanej z naszą Gminą. 

W swojej karierze trzykrotnie zdobywała medale Mistrzostw Polski seniorów. W 1981 zdobyła dwa srebrne medale,w biegach na 5 km i 10 km, w 1977 była trzecia w biegu na 10 km. 

Andrzej Basik

Andrzej Basik

Andrzej Basik urodził się 22 marca 1960 r. w Wilkowicach. Przez większość swojej zawodniczej kariery w judo związany z klubem Gwardia Bielsko-Biała. Pierwszymi, poważnymi zawodami, w jakich wystąpił były Mistrzostwa Polski Juniorów Młodszych w 1977 r. Mieszka w Bielsku-Białej. 

Andrzej Basik jest jedynym sportowcem związanym z Gminą Wilkowice, który wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich. Miało to miejsce w 1988 r. w Seulu, gdzie wystartował w kategorii +95 kg. W Seulu wygrał dwie pierwsze walki. W III rundzie uznać musiał wyższość Koreańczyka, Cho Yong-chula, który wywalczył ostatecznie na tych Igrzyskach brązowy medal. 

2-krotny brązowy medalista Mistrzostw Europy w kategorii OPEN: w 1985 r. w norweskim Hamar oraz w 1987 r. w Paryżu. Medalista Igrzysk Dobrej Woli  w 1986 r. w Moskwie: srebro w kategorii OPEN oraz brąz w kategorii +95 kg. 2-krotny Mistrz Polski w kategorii +95 kg (1986 oraz 1987). Swoją karierę zakończył krótko po olimpijskiej przygodzie w Seulu.


Piotr Wala

Piotr Wala

Piotr Wala urodził się 16 grudnia 1936 r. w Bystrej. Zmarł 22 października 2013 r. Pochowany został na cmentarzu parafii Najdroższej Krwi Pana Jezusa Chrystusa w Bystrej. Jeden z najwybitniejszych polskich skoczków lat sześćdziesiątych. Przez większość swojej kariery związany był z klubem KKS Bielsko-Biała. Prywatnie był mężem medalistki olimpijskiej z Melbourne, Natalii Kot-Wala. Po zakończeniu kariery ceniony działacz BKS Stal Bielsko-Biała. 

Piotr Wala reprezentował nasz kraj podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Innsbrucku w roku 1964. Podczas tego turnieju zajął 22. miejsce w konkursie na skoczni K-70 oraz 15. miejsce na obiekcie K-90. Ostatecznie nie znalazł się w kadrze na Igrzyska w Grenoble, w roku 1968, ustępując między innymi pola innemu skoczkowi związanemu z Bystrą, Józefowi Przybyle

3-krotny mistrz Polski: na skoczni 70 m (1962) i 90 m (1 9 6 2-1 963) i 4-krotny wicemistrz kraju: na skoczni 70 m (1966-1967) i 90 m (1964, 1966). 

Uczestnik Mistrzostw Świata w Zakopanem w roku 1962 (8. miejsce na skoczni dużej i 35. miejsce na średniej) oraz Mistrzostw Świata w Oslo w 1966 roku (28. miejsce na K-70 i 38. miejsce na K-90). W 1962 r. na skoczni Kulm w Tauplitz ustanowił nowy rekord Polski w długości skoku (128 m.), który przetrwał aż przez 5 lat. W sezonie 1965/66 uplasował się na 10. pozycji w Turnieju Czterech Skoczni. 3-krotny Mistrz Polski: na skoczni 70 m (1962) i 90 m (1962 i 1963) oraz 4-krotny wicemistrz kraju. 2-krotnie również zdobywał na Mistrzostwach Polski brązowy medal. Zwycięzca Memoriału B. Czecha i H. Marusarzówny (1962) oraz 2-krotny zdobywca Pucharu Beskidów (1964, 1967).

 

Wojciech Kubik

Wojciech Kubik

Wojciech Kubik urodził się 13 stycznia 1953 r. w Bystrej. Zmarł 16 stycznia 1992 roku. Spoczywa na cmentarzu w Wieliczce. Saneczkarz startujący na torach lodowych. Zawodnik LZS Mikuszowice.   Swoją karierę saneczkarską rozpoczął jako nastoletni chłopiec wygrywając zawody międzyszkolne zorganizowane w Bystrej.

Wojciech Kubik dostąpił zaszczytu reprezentowania naszego kraju podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sapporo w roku 1972, Wystartował tam w konkurencji "dwójka mężczyzn" w duecie z Mirosławem Więckowskim. Polska dwójka zajęła ostatecznie 5. miejsce ex aequo z ekipą z RFN.

Brał udział w Mistrzostwach Świata we Włoszech oraz w kilku Mistrzostwach Europy. W 1971 r. został w dwójce z Mirosławem Więckowskim Mistrzem Polski.

Zbigniew Hola

Zbigniew Hola

Zbigniew Hola na świat przyszedł 5 grudnia 1947 r. w Wilkowicach. Skoczek narciarski i kombinator norweski. Wychowanek klubu LKS "Klimczok-Bystra". Związany również z BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. Dziś mieszka na Podhalu.

Otrzymał nominację do kadry olimpijskiej w kombinacji norweskiej na Zimowe Igrzyska w Grenoble w 1968 r. Ostatecznie jednak w samych zawodach nie wystartował. Polskę na skoczni Le Claret i trasie biegowej w Autrans reprezentowali wówczas: Józef Gąsienica, Erwin Fiedor, Józef Gąsienica Daniel i Jan Kawulok.  

Zbigniew Hola w 1970 r. sięgnął po Mistrzostwo Polski w kombinacji norweskiej. Był też wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski w konkurencjach narciarskich.

Najnowsze wiadomości z Wilkowic: